Waargenomen hondshaai

 

HONDSHAAIEN

 

( Een bijzondere vondst van Mia Janssen uit Venray )

Dit zijn kleine haaien die op de zeebodem leven voor de Europese kusten en vaak gevangen worden door vissers. Hun vel wordt afgestroopt en verkocht onder de naam “gerookte haaienbuikjes”.

Deze soort meet tussen  70 cm en 1 mtr.

Zijn soepele lange lichaam maakt golfbewegingen tijdens het zwemmen. Overdag rust deze slome haai op de zeebodem. ’s Nachts wordt hij actief en begint te jagen.

De hondshaai jaagt vaak op dieren die zich onder het zand hebben verstopt. Om ze te vinden woelt hij met zijn muil in het zand. Met zijn vele zintuiglijke organen komt hij de geur, bewegingen en zelfs electrische signalen van de verborgen prooien op het spoor.

 

Hoornige eieren.

Hondshaaien leggen eieren. Die zijn langwerpig, 5 tot 7 cm lang en bestaan uit een doorschijnend bruinhoornig omhulsel.

 

 

Daarin kun je een embryo zien zitten. Afhankelijk van de temperatuur van het water duurt het zes tot negen maanden voor het ei uitkomt. De bolvorm die zichtbaar is noemt men de vitellus. Dat kun je vergelijken met de eidooier in een vogelei.

Het embryo neemt vorm aan : het krijgt uitwendige kieuwen  [rode draden] waarmee het kan ademen. Hoewel het al groot is , blijft het embryo via een navelstreng verbonden met de voedzame vitellus. Aan het einde van de ontwikkeling begint het embryo te lijken op een volwassen dier.

Hij eet de voedelvoorraad van de vitellus nog verder op. Het ei barst open  en er komt een kleine hondshaai met een lengte van 10 cm uit.

 

De lege eikapsels van de hondshaai zijn wel bekend bij strandgangers.

De eieren worden buiten de kust gelegd door de haai en met behulp van lange gedraaide hechtdraden aan zeewier of een ander substraat vastgehecht, de jonge visjes komen meestal tegen de tijd dat de eieren aanspoelen. 

 

 

 

 

 IVN afd. Geysteren/Venray