De Pen....

In de Pen …! Oelderse Rien (4)   Zaterdagmiddag 18 september zoek ik het beekje weer op. Ik hoopte op wat zon, maar boven Meerlo hangt een donkergrijs wolkendek. Slechts hier en daar is het snelstromende water zichtbaar. Nu niet omdat er weinig water in de beek staat, maar door de overmatige beekdalbegroeiing. Uit een dichte liesgraspol moppert een kikker. Op de open plekken laat geen dier zich zien. Wel een ideale setting voor wat gemijmer.   Op bevrijdingsdag 5 mei had IVN Geijsteren een doedag voor kinderen in de Leunse Paesch. Als je 30 keer een kind met een schepnet in de Oostrumse Beek tekeer laat gaan, dan verzamelt zich heel wat beekleven in een platte bak. Over de schouder van Nico zie ik bermpjes, kleine modderkruipers, driedoornige stekelbaarzen, verschillende forse libellenlarven en nog veel klein grut. Een ervaren onderzoeker met een geschikt schepnet haalt er vast en zeker nog beekprikken uit.     Maar ik zie slechts wapperende grasslierten in het heldere water. Aan een drijvende stengel blijft wat eendenkroos hangen. Een groepje putters komt aanvliegen. Hun gezellige gekwetter trekt de aandacht. Ze stijken neer op een pluk uitgebloeide akkerdistels. De stijve haren rond de snavelbasis schermen hun oogjes af tegen de scherpe doorns van de distels.     Zelf liet ik de kinderen door m’n telescoopkijker kijken. Dat is best lastig. Maar als het ze lukte de boerenzwaluw op een luciferblikje in het gras scherp in beeld te krijgen, dan gaf dat veel voldoening. Een simpele, zelfbedachte aanvulling op het educatieve programma. De afdeling heeft momenteel meer ideeën dan gidsen. Ook al ben je geen gediplomeerd natuurgids, met een goed idee en een te overziene voorbereiding kom je een heel eind. “Het IVN is 50 jaar geleden opgericht om zich met educatie bezig te houden; de KNNV richtte zich op veldstudie.”     Achter mij op de hogere westoever is een vers hol gegraven. In gedachten zie ik een dikke das naar buiten komen. Eigenlijk moet ik hier in de invallende duisternis zitten.   Tussen de afgegraasde Pitrus frisse, lichtgoene Wolfspoot met kransen witte bloemetjes. De Waterpeper hangt nu met boogvormige vruchtaartjes boven het gerimpelde beekwater, zorgend voor een fraaie spiegeling. Zowaar toch nog wat dierlijk leven: een grote poelslak tussen drijvend waterkersblad. Met de voet hangt de slak onder het oppervlak. De paarsgroene kleur van het Tandzaad was me nog niet eerder opgevallen. De gele bloemhoofdjes zijn dik en donkerbruin geworden. Zitten vol drietandige zaden. (In de Ecologische Flora wordt de paarse kleur beschreven bij Smal tandzaad.) In het gras veel stuifzwammetjes in allerlei stadia van ontwikkeling.   Ze doen me denken aan een IVN-wandeling in Oploo. Geleid door Jolande. Die begon haar verhaal met de mededeling dat ze voor ’t eerst een excursie leidde. Gespannen keek ze telkens op haar aantekeningen. Ze deed het toch maar. Veel zwammen. Tijdens de voorwandeling hadden sommige soorten namen gekregen en dan kun je als gids die achteloos laten vallen. Inmiddels weet ik dat als Jolande bij een voorwandeling aanwezig is, er ijverig aantekeningen gemaakt worden. En dat die nog diezelfde dag uitgewerkt in je mailbox liggen. Makkelijker kan het IVN het je niet maken. Voorwandel dus eens mee, eigenlijk nog leerzamer dan de officiële excursie!   Een donker wolkendek en een krassende kraai boven het wolvenbeeld (de zes wolven staan voor de zes dorpen waaruit de voormalige gemeente Wanssum-Meerlo bestond) manen me m’n fiets en cape op te zoeken. Wim Jongejans geeft de pen door aan…  Jan Gootzen De opzet van dit artikel is om elke maand iemand een stukje te laten schrijven voor de Mosella. Het onderwerp is vrij. Geef je de pen door, dan is het wel verstandig om vooraf even daarover contact te leggen. Wie hebben de pen al ter hand genomen .... ?

 IVN afd. Geysteren/Venray