De Pen....

In de Pen …! Zoals wel vaker als je iets lanceert komt het ooit weer eens terug. Het idee van de pen heb ik ooit eens laten vallen op een of andere vergadering of in een babbel na een vergadering ik weet het niet meer. Maar het idee werd opgepakt en ik geloof zelfs dat ik een van de eerste zo niet de eerste “de pen van” zelf geschreven heb en nu is hij er weer. Nog niet alle leden hebben hem ooit gehad maar dat is ook niet de opzet. Het moet wel vrijwillig kunnen gebeuren verplichtingen zijn er al zat. Dus eens kijken of ik nog wat te schrijven heb, waar wil ik het over hebben, of heb ik eigenlijk wel iets te melden? Maar ja als je binnen het I.V.N. bij de gidsengroep en de plantenwerkgroep zit dan maak je wel het een en ander mee. Dus zal er ook wel wat te schrijven zijn. Het gidsen ging al vrij snel beginnen na mijn aanmelding als lid van dit clubje. Het vaste clubje dat toen als gids opereerde had mij al snel te pakken en van hun heb ik dan ook heel veel geleerd en over genomen. Om mijn kennis te staven en te bevestigen heb ik de gidsencursus gevolgd. De cursus op zich was een geweldige natuurbelevenis met louter super enthousiaste leraren, leerlingen en begeleiders. Ik denk nog vaak aan die geweldig leuke cursus terug en gun iedereen de ervaring om dat mee te maken. Krijg je de kans om hem te volgen, doe het, ook al wil je geen gids worden het is zo leuk en ontspannend, het is bijna als een vakantie, maar dan een waar je ook nog veel leert. Maar vooral veel lol hebt. Tenminste bij de onze. Ik vind het delen van kennis nog steeds een van de leukste bezigheden. De verwondering op de gezichten van mensen als je ze iets uitlegt of over iets verteld over dingen waar ze bijna dagelijks mee in aanraking komen. Het ongeloof bij kinderen als je ze verteld hoe je dingen kan laten verkleuren met eenvoudige natuurlijke middelen. Het laten proeven van bepaalde planten en het ruiken en voelen aan dingen die we tijdens een wandeling tegen komen. Geweldig, dat is genieten, mensen aan het denken zetten, of herinneringen aan vroegere tijden laten herbeleven. Het weer een beetje kind zijn en alles even vergeten.                                                     Het hoeft ook niet altijd de diepere boeken kennis te zijn die je als gids moet hebben. Weet je veel verhalen, dan kan je ook een leuke wandeling in elkaar zetten. Vertel maar eens waarom een eik nooit zonder blad zit of wat het verschil tussen zomer- en wintereik is aan de hand van kabouter waarnemingen. Of waarom kan je in een rietblad een tandenafdruk vinden. Er zijn zoveel verhalen te vertellen over onze natuur dat je een wandeling van 2 uur vol kletst met alleen maar 4 of 5 plantjes te noemen die iedereen wel kent. De plantenwerkgroep is weer een ander clubje, hoewel, er zitten ook wel de nodige gidsen bij. Ook dit is een heerlijk gezellige kluit waar iedereen naar eigen kunnen en kennen in bezig kan zijn. We komen of in het veld of in de Alde schol bij elkaar en zijn dan helemaal verdiept in wat er buiten zoal te vinden is. Planten op naam brengen is onze hoofd bezigheid, maar paddenstoelen doen we ook . Soms zijn we al een half uur bezig en hebben we het alleen nog maar over vogels, insecten of reptielen gehad. We zijn een breed georiënteerd clubje dat lekker los bezig is. De lol staat voorop. Hoewel we ook best serieus kunnen zijn. De plantenwerkgroep werkt ook voor anderen. Zo zijn we met een aantal bezig voor Staatsbosbeheer en doen we veldwerk voor de golfbaan in Geysteren. Nu even wat anders. Ik zie dat het clubje bezige leden steeds groter wordt en dat we meer gidsen hebben en dan ook nog diverse soorten. Heerlijk, is het werk uit het verleden zijn vruchten aan het afwerpen. Jammer vind ik dat het contact onder de gidsen onderling iets minder is dan in mijn begin tijd. Maar ja, toen waren we met +/- 10 denk ik en nu zijn het er heel wat meer met ook nog eens hun specialisatie. Dit geeft mij wel weer de kans om mijn vleugels verder uit te slaan en tegenwoordig ben ik ook nog Maasduinengids. Het mes aan twee kanten laten snijden, kennis vergaren daar en doorgeven van hier. Al met al kan ik mijn ei goed kwijt bij het I.V.N. en pik ik mijn momentjes er wel uit en beleef ik er heel wat leuke en ontspannende uurtjes. Ook dank zij de mede leden die voor het nodige plezier zorgen. En dan nog ons bestuur dat ik toch wel even wil bedanken voor al hun werk. Als ex verengingvoorzitter weet ik wat er gevraagd wordt van bestuursleden. Dus bij deze hartelijk dank voor jullie werk. En alle anderen tot een volgende wandeling of andere activiteit. Nou heb toch zomaar weer bijna 2 pagina’s vol gepend voordat ik het in de gaten had. carpe diem, Sjef Silvertand