De Pen....

Hallo allemaal,   Rien Eikmans heeft de Pen aan mij doorgegeven. Sinds een jaar ben ik lid van het IVN en heb ik aan verschillende tochten deelgenomen en lezingen bijgewoond. Het is leuk om erachter te komen, dat er veel meer mensen in je eigen omgeving wonen, die gek zijn op de natuur, dan je dacht. Zo woont Rien bijvoorbeeld ook maar een paar honderd meter van mij vandaan. Toch is het alsof je elkaar nooit eerder hebt gezien. En dan zit je bij elkaar thuis om te vergaderen over het Jeugd IVN en deel je natuurervaringen met elkaar. Tijdens de nieuwjaarstocht door het Weverslo, een gebied waar ik bijna dagelijks rondzwerf, merkte Rien op dat achter het stuk dat is afgezet met prikkeldraad een mooi bijna mangrove-achtig gebiedje ligt. Ik was erg verrast,  want ik dacht dat ik de enige was die onder het prikkeldraad kroop om bij de goeie plekken te komen! Ik vind het IVN een leuke club.Toen Marije mij bij de eerste vergadering van het Jeugd IVN vroeg of ik de coördinatie wilde doen, zei ik heel hard ja. Later dacht ik, nou ja…heb ik dan nog wel tijd om te struinen? Intussen heb ik gemerkt dat iedereen doet wat ie kan en dat het echt samenwerken is. In ieder geval ben ik trots en blij dat ik erbij ben. Hopelijk gaan we genieten samen en kunnen we wat van elkaar leren. Mijn eigen liefde voor de natuur gaat allereerst uit naar landschappen. Ik kijk dan naar de kleuren en devormen, de opbouw en harmonie van het landschap. Ik hou heel erg van planten en bomen, van bladeren en takken. Ik ben iemand die altijd weer iets opraapt en moet voelen en ruiken. Ervaren met de zintuigen is voor mij heel belangrijk. Als ik een nieuw boek opensla, is ook het eerste wat ik doe eraan ruiken. Ik ben schilder en schrijver van beroep en haal veel inspiratie uit de natuur. Laatst heb ik een verhaal geschreven over een meisje dat een Vogelman moet zoeken, om een betovering te verbreken. Ze rijdt met haar paard door het winterse landschap en ontmoet de ene rare figuur na de ander. In deze figuren heb ik verschillende vogels verwerkt. Zo draagt Martius de Zwarte een zwart pak en een rode hoed (Zwarte Specht). Tijdens de lezing afgelopen week van die fotograaf die in de Maasduinen het hele jaar door in zijn tentje ligt, kwam steeds de Groenpoot Ruiter in beeld. Dat vond ik leuk, want deze vogel had ik ook net voor mijn verhaal gebruikt. Hopelijk leer ik nog veel mensen kennen en gaat het Jeugd IVN een succes worden.    Groetjes Pepijn de Jonge   Ik geef de Pen door aan Jolande Verbeek

 IVN afd. Geysteren/Venray