De Pen....

In de Pen …!   Onze egel Het zal ongeveer 15 jaar geleden zijn dat wij voor de eerste keer een egel in onze tuin zagen struinen. Wij waren er blij mee en besloten de egel goed te verzorgen. We maakten een voerplekje en kochten kattenvoer in de supermarkt. Al gauw kwamen we er achter dat we de buurtkatten aan het vet mesten waren. We bouwden een constructie waar wel de egel in kon, maar geen katten. Dit lukte goed en al gauw hadden we 2 egels in de tuin. De egels kwamen rechts onder ons afdak eten en aan de linker kant onder een tafeltje poepen, er lag altijd een heel hoopje zwarte keuteltjes. Als we ‘s avonds buiten zaten te kaarten liepen de diertjes gewoon onder de tafel door. Ze waren echt niet bang van al die mensenbenen. Op een avond kwam onze zoon laat thuis en wilde nog wel wat eten, terwijl hij lekker zat te smullen, gaf hij ineens een gil een egel onder de tafel. De egel schrok zich een hoedje, zoveel geweld was hij niet gewend. Van schrik liep hij de keuken in en door naar de hal waar hij onder een kast kroop waar we niet meer bij hem konden. We zetten de voordeur open en een bordje voer op de stoep, we hoopten dat de geur hem naar buiten zou lokken, dat deed hij dan ook na een tijdje. Het tweede avontuur was ook zeer bijzonder We hadden een tuinfeestje gehad en het was al laat voordat de laatste gasten naar huis gingen. (1 uur in de nacht) Ik was nog wat aan het opruimen in de keuken en hoorde een tikkend geluid achter me, mijnheer egel naar binnen gekomen, hij kroop weer in de hal onder de kast. We volgden weer het zelfde ritueel, voordeur open en bordje voer buiten op de stoep. Na een kwartiertje dachten we dat hij wel naar buiten was gegaan, we hadden slaap en wilden naar bed. Ik zat nog even op de w.c. met de deur open, ik voelde wat aan mijn tenen en tot mijn stomme verbazing. zat de egel aan mijn tenen te knabbelen. We hebben hem met behulp van een bezem voorzichtig naar buiten geloodst. Het derde avontuur vonden we ook heel apart Op ons terras waren 2 egels met elkaar aan het stoeien, we hadden al gauw in de gaten dat het hier om een paringsritueel ging. De grootste egel (ik denk het mannetje) zat achter de kleine egel aan en probeerde haar op haar rug te rollen. Dit deed hij door zijn snuit onder haar te steken om haar om te rollen, maar als dit bijna gelukt was kneep het vrouwtje er weer tussen uit. Hierbij maakten ze een flink geluid, dat leek op heel hard hijgen. We konden van dit schouwspel een kwartiertje genieten. De egels verlieten ons terras en kropen onder de hosta’s, we gunden ze ook wel hun privé feestje maar we hadden het toch graag helemaal gezien. Dat niet alle egelavonturen zo leuk zijn blijkt uit het volgende: Wij hebben een raku ton. Daarin stoken we keramiek met een gasfles. In deze ton staan stapelsteunen met een zware tegel erop, dit is om in meerdere lagen te kunnen bakken. De egel is door het stookgat gekropen en door de bewegingen die hij daarbij gemaakt heeft zijn de stapelsteunen er onderuit gevallen en is hij onder de tegel gekomen. Het beestje kon geen kant meer uit en is niet erg prettig aan zijn eind gekomen. In het voorjaar toen we weer wilde gaan stoken, vonden we hem, hij was zo plat als een dubbeltje en helemaal gemummificeerd, hij stonk niet eens. In de garage staat een grote supermarkttas, met daarin een verzameling kleinere tassen die je zo nu en dan eens nodig hebt. Op een gegeven moment had ik een tas nodig en ik rommelde er wat in om een geschikte tas te vinden. Op eens deed ik me erg pijn en ja hoor er zat een egel in. Het was half september en de egel was al in winterslaap, dit was natuurlijk veel te vroeg. Maar de egel heeft natuurlijk gedacht als ik dan toch niets meer te eten krijg dan ga ik maar slapen. We wisten niet zo goed wat we met de egel aanmoesten en hebben de egelopvangdienst gebeld voor advies. Zij adviseerden om de egel eten en water te geven en maar zien wat er van komt. Dit bleek een goed advies te zijn, de egel at en dronk maar is toch nog een hele dag en nacht in de garage gebleven terwijl hij er toch wel uit kon. Dit was de laatste keer dat we een egel in de tuin hadden, we missen ze erg maar ze komen niet meer. Wat kunnen we doen om ze weer te lokken? Zo dit was mijn egelverhaal. Ik was nog vergeten te vertellen dat ik binnen het I.V.N. in de oudere groep mee help wat ik met veel plezier doe. Ik wens iedereen heel veel mooie natuurbelevingen toe, daar wordt een mens gelukkig van. Netty Jeuken. De pen wordt weer doorgegeven aan….