De pen hebben we(Mia en Jac Janssen) doorgekregen van Piet Kusters, om ook iets voor de Mosella te schrijven. Ik wil daarom graag beginnen hoe het zit met de interesse voor de natuur. Opgegroeid ben ik in de buurt van het Broekhuizerbroek. Dat was toen ook al, 50 jaar geleden, een mooi natuurgebied en het is er  alleen maar mooier geworden.

Met mijn toenmalige man heb ik er veel gewandeld, en ook met onze 4 kinderen. Alleen de tijd ontbrak mij om mij hier verder in te verdiepen. Toen mijn man stierf in 1993, kwam dat bekende zwarte gat, en hier moest ik uit zien te komen. Ik besloot lid te worden van het I.V.N. Ik heb genoten van de lezingen, wandelingen en excursies, en vooral van de paddestoelentocht in het weekend in de Eifel. Mijn geluk was dat ik miene Jac leerde kennen, en de eerste tocht op excursie was, hoe raad je het, een paddestoelentocht. Jac ging mee op zijn knieën voor een paddestoel, spiegeltje erbij, hij genoot ervan. Go zei hij, als je je  verdiept in de natuur, wat kan dat mooi zijn.

 

Dus op een zondag, zijn zoons mee, natuurlijk naar het Broekhuizerbroek. Veel paddestoelen, weer op de knieën, spiegeltje erbij. Je had zijn zonen eens moeten zien kijken, ha ha onze pap op de knieën voor een paddestoel. Maar met sinterklaas, doen wij surprises maken voor elkaar. Wat hadden die boeven nu gemaakt, een vierkante plaat met daarop mos, takjes, eikeltjes, dennenappels en in het midden een eigen gemaakte paddestoel. Gedichtje erbij, spiegeltje erbij, en hij moest maar eens kijken hoe mooi de natuur kon zijn. Wat hadden die boeven gedaan? Blote wieven eronder geplakt. Ja dat zal wel , wat is de natuur toch mooi! Geef mij maar bloemen en vogels. Daar hoop ik nog vele jaren van te genieten. Het weidevogelproject is fantastisch, en ik hoop nu, nadat mijn man en ik het een en ander voor de kiezen hebben gekregen, dat we weer volop kunnen genieten.

 

De pen is nu aan Jac.

Ja, met diezelfde jongens, waar Mia over verhaalde, daar ging ik ook wel vaak mee de bossen in. Er is mij altijd een wandeling bij gebleven, de ene was 6 jaar en de andere 3 jaar. Kom op we gaan paddestoelen kijken. Zegt prompt de jongste van 3, en paddetafels. We moesten er hartelijk om lachen.

Ik ging toen naar de bossen om te wandelen, maar sinds ik Mia getroffen heb, ga ik met andere ogen het bos in, omdat zij je op alles en nog wat attent maakt. Mia ging al jaren naar het Schwarzwald op vakantie, en ik nu ook alweer zo vaak dat ik het aantal keren niet meer weet.

Het mooiste wat me daar overkomen is, is al enige jaren geleden. Opeens stonden we daar oog in oog met een auwerhaan.

 

Op nog geen 5 meter afstand hebben we hem kunnen fotograferen. De staartveren met een mooie ronding rechtop, en een geluid waar je toch enige voorzichtigheid voor in acht neemt, het was echt indrukwekkend. De mensen, waar we iedere keer dat we daar vertoeven, het appartement van huren, die zelf ook zeer veel wandelen, hadden dit zelfs nog nooit meegemaakt. Een foto van de auwerhaan sluiten we hierbij. 

Nog veel plezier met de Mosella.

 

Mia en Jac Janssen

Mambostraat 34

5802 LC Venray.

 

Wij geven de pen door aan Herman Janssen uit Heide.