De Pen....

In de Pen …! Ook mij is gevraagd om een stukje te schrijven in de Mosella.Ik zal me even voorstellen. Ik heet Liesbeth Kersten en ik woon in Maashees. Door mijn kleinzoon ben ik bij de IVN gekomen. Toen hij bij de jeugd-IVN ging werd mij gevraagd of ik er iets voor voelde om bij de begeleiding van de jeugd te komen. Als boerendochter weet ik wel wat van de natuur, maar om dit te doen daar moest ik even over nadenken. Na een paar keer mee te zijn geweest had ik er wel zin in. En ook ik leerde er veel van. Later vroeg Marije of ik het leuk zou vinden om mee te helpen bij de activiteiten voor ouderen in de verpleeg- en verzorgingshuizen. Ook dit geeft veel voldoening. Een uitdaging lijkt het me om deze 2 groepen, ouderen en kinderen, bij elkaar te brengen en samen de natuur te ervaren. Ook ga ik samen met mijn kleinzoon, met verrekijker en vergrootglas op zoek naar planten en/of diertjes en dan gaan we samen opzoeken wat het is. Zo ontdekten we vorig jaar op een van onze zoektochten rond huis een mooie vlinder, de St.Jansvlinder. Vlinders hebben voor mij een speciale betekenis. Onze oudste zoon zei eens een keer tegen mij “Mam, als ik dood ga, wordt ik een vlinder. ”Een maand na zijn overlijden zit er een hele mooie vlinder in onze tuin, de koninginnepage. Die leek wel te poseren voor de foto. Hij heeft er wel een uur rondgevlogen en gezeten. En sinds die tijd zie ik hem elk jaar in de tuin. En het lijkt net of vlinders mij af en toe de weg wijzen, wat ik moet doen of waar ik heen moet.         Hier nog een vlindergedicht:   Ik ben een vlinder met mooie vleugels ik kom overal waar de bloesems bloeien lustig fladder ik er op los je ziet mij in het bos langs de waterkant daar zweef ik voorbij met een blij hart en voel me vrij bekijk mij maar eens goed als jij me aanraakt dan word jij net zo'n prachtige vlinder dan fladderen wij samen de wereld rond. Liesbeth Kersten. Geef graag de pen weer door aan…….