De Pen....
![]()
De avonturen van zes natuurgidsen in spé
Niet alleen de excursies en veldbezoeken van de natuurgidsencursus zijn voor ons als mentoren erg leuk om te doen, ook het volgen van de theorieavonden is iedere keer weer amusant. Annie en ik zitten achteraan in de zaal, bij alle andere mentoren. Voordeel van deze plaats is dat we een perfect overzicht hebben op wat alle cursisten uitvreten.
Een ander voordeel is dat de cursisten niet zien wat wij allemaal uitvreten, want het is soms echt gezellig op die laatste rij. Maar goed, ik wil het niet hebben over de avonturen van zes (of meer) mentoren, maar over de avonturen van zes natuurgidsen in spé. Dit keer zoom ik in op de drie mannen van de groep: Marc, Huub en John.
Héél verschillend zijn ze. Marc is de rustige van het stel, een stille genieter. Je hoort hem niet, maar hij is er wel elke keer. Hij zit bij de theorieavonden altijd op de één na laatste rij, tussen de drie dames van onze groep, als een sultan in zijn harem. Maar, zover ik het kan beoordelen, zit hij altijd geconcentreerd te luisteren en aantekeningen te maken.
Huub en John daarentegen, zitten elke keer met de neus vooraan.
Op de eerste rij zetten ze de boel op stelten.
Af en toe fluisteren mentoren van de andere groepen: die van jullie doen goed mee, zeg. Dat is een understatement. Die twee van ons zijn tot nu toe bijna de enigen die regelmatig tegen de docent ingaan.
John doet dat met heel veel humor. Op een onderkoelde manier weet hij elke keer weer iedereen aan het lachen te krijgen.
Huub is het ict-brein van ons clubje. Het is zijn verdienste dat we nu samenwerken in de digitale wolk en dat we alle info, verslagen en foto’s gemakkelijk kunnen delen.
Ook de cursusorganisatie heeft daar profijt van. Omdat de cursus mee moet in de stroom der digitale ontwikkeling heeft de organisatie besloten dat de docenten niet meer werken met het schoolbord, maar met powerpointpresentaties. En daar gaat het wel eens (regelmatig) mis. Om de haverklap springt Huub op vanachter zijn tafeltje en sprint naar de laptop om een vastgelopen programma weer in beweging te krijgen. Vaak lukt hem dat ook nog.
Dat waren de mannen van ons clubje. De volgende keer zoom ik in op de dames: Margaret, Arianne en Marleen.
Esther Swinkels
De opzet van dit artikel is om elke maand iemand een stukje te laten schrijven voor de Mosella. Het onderwerp is vrij. Geef je de pen door, dan is het wel verstandig om vooraf even daarover contact te leggen.
► Eerder ingezonden 'Pen' artikelen