De Pen....

In de Pen !!   Als kind was ik altijd bezig met de natuur. Mijn grootvader, maar ook mijn vader hebben me daarbij altijd gepusht. Beiden waren ze boswachter, waardoor ze in hun werk altijd met de natuur bezig waren. Jac. P. Thijsse kwam vaak bij mijn grootvader op Texel en nam mijn vader dan mee de duinen in, daar lagen de kiemen die ik weer kreeg doorgegeven van mijn vader. In mijn jeugd ging ik met mijn vrienden vaak naar de Boschhuizen, Weverslo of de Blakt (de huidige Leunse paes). Bij  mijn vader op de motor naar de Testrik, daar stond de brandtoren waar ik dan op mocht met de brandwacht. Op deze manier kreeg ik mijn eerste lessen in de natuur.    Na de oorlog ben ik veel met de verkenners naar de Spurkt gegaan. In die tijd leerde ik de eerste orchideeën kennen. Tijdens spoortochten kregen we toen vaak de opdracht 5 verschillende bloemen in te leveren. Nu iets ondenkbaars, toen heel gewoon, want er stonden er genoeg. Niet alleen daar in de Spurkt, maar b.v. waar het viaduct over de Oirloseweg gaat bij het station, stonden toen heel veel moeraswespen orchissen. Tijdens de diensttijd ben je niet met dit soort dingen bezig. Al snel hierna heb ik Anny leren kennen. Het bleek dat zij als kind al van de bloemen in de wei, berm en bos hield. Bij gebrek aan documentatie gaven mensen vaak zelf namen aan bloem en plant. B.v. de gewone vogelmelk die alleen ’s morgens bij goed weer open was en de bloem iets van een ster had, noemde men morgenster. Ook maakte ze net als nu hele boeketten van wilde bloemen, nu ook van gekweekte, al moet ik zeggen, dat ik vaak binnen bloemen zie staan, die ik buiten dan mis. Maar onze interesses liggen toch wel op hetzelfde vlak.   Het was ook Anny die, 30 jaar geleden, een kleine advertentie zag staan voor een natuurgidsencursus en hiermee begon voor mij maar ook voor Anny de zaak te rollen. In eerste instantie werd ik niet toegelaten, er waren te veel deelnemers, en  leden van groenverenigingen kregen voorrang. Maar na een half jaar waren er zoveel deelnemers uitgevallen, dat ik alsnog mocht deelnemen. In de twee jaar die volgden mocht ik dat half jaar inhalen, hetgeen goed lukte. Als ik terugkijk was dit toch wel de mooiste tijd. Elke week het gebied in , waarover ons werkstuk ging, steeds nieuwe dingen ontdekken! Nadat deze cursus was afgesloten trokken we er met ons gezin steeds meer op uit. Eerst was het naar de Eifel, waar we vooral in de Schnee-Eifel  en Südeifel veel hebben gewandeld. Aan de hand van documentatie hebben we veel planten en insecten gevonden. Echter ook veel Archeologische dingen uit de Romeinse tijd en van ver voor deze bewoners. Later werd Zwitserland vaker bezocht, daar hebben we van de Alpenflora en –fauna genoten. Ook hebben we met goede boeken en folders kunnen genieten van de cultuur in dat deel van het land. Nieuwe gebieden werden gevonden in Bohemen, Moravië, Tatra en Karpaten.   Karpaten. Dit was een heel andere natuur als de Alpen. Grootser en ruiger , een groot natuurgebeuren. We zijn daar een keer een dag  met een Oberförster op pad geweest. Via wildpaden waar je normaal niet kwam, kregen we de sporen van Beer, Wolf, Linx en Wilde kat te zien, maar ook vlinders en insecten te veel om op te noemen. We liepen bergkammen op de boomgrens met prachtige uitzichten in diepe dalen. Hier vond je de mooiste flora. Meer dan 10 jaar hebben we van deze gebieden genoten en ook van de mensen die in deze streken nog dicht bij de natuur leven. Dit alles hebben we te danken aan een kleine advertentie, die Anny toevallig zag, met als gevolg een cursus, maar een cursus die Anny en mij nieuwsgierig had gemaakt.   Anny en Niek Min   We geven de pen door aan … Marleen Jacobs.     De opzet van dit artikel is om elke maand iemand een stukje te laten schrijven voor de Mosella. Het onderwerp is vrij. Geef je de pen door, dan is het wel verstandig om vooraf even daarover contact te leggen. Wie hebben de pen al ter hand genomen .... ?

 IVN afd. Geysteren/Venray