Educatief allerlei

 

 

Educatief allerlei (15)

Irma

De orkaan Irma trof Sint Maarten in volle kracht. Windsnelheden van 300 kilometer per uur. Sterk genoeg om containers en auto's op een hoop te vegen, grote plezierjachten aan land te brengen en daken van huizen te wippen. De kranten stonden er dagen lang vol mee, weinig slachtoffers maar veel materiele schade. Ook verhalen hoe een mens dit kan overleven.
Buiten moet je niet zijn. Levensgevaarlijk. Velen zochten beschutting bij elkaar,in de weinige bouwsels die orkaan-proef zijn. De meeste woningen zijn mooi weer huizen. Hoe overleven dieren dit natuurgeweld?
Eind september kwam een bevriend echtpaar een paar nachtjes bij me logeren (zij liepen overdag een Pieterpad-traject). Zo kreeg ik ook een aanwijzing over mijn prangende vraag. Wim Hart zorgt er voor als ze in Sint Maarten zijn dat er continu een gevuld flesje met suikerwater, op de veranda hangt. Na een orkaan liep Wim met een flesje naar buiten, voor hij bij de haak was vlogen er al twee kolibries rond het flesje. Er zijn aanwijzingen dat dieren ruim van te voren gewaarschuwd worden. Ze weten dat er een orkaan nadert, kruipende dieren kruipen de bodem in of tussen het gesteente. Grote vogels verlaten het eiland tijdig. Maar kleine vogels als kolibries? Op Trinidad vertelde iemand, die zijn tuin geheel voor kolibries heeft ingericht en die ook openstelt, dat als een soort die alleen hoger op de hellingen leeft naar beneden komt als een orkaan op komst is. Je stevig aan een tak vast houden helpt niet. Irma blies al het groen van struiken,heesters en bomen. Ik veronderstel dat kolibries dicht bij de grond schuilen. Kennelijk hebben ze voldoende tijd om een geschikt plekje te vinden. Misschien worden ze gewaarschuwd door veranderingen in de luchtdruk. Per slot leven ze al vele generaties in dit gebied. Zodra het oppervlakte-zeewater ten westen van de Sahara boven de 27 graden komt, ontstaan er orkanen,die koers zetten naar de Cariben.


Na -vlinderen
28 september vliegen er zomaar vier gave atalanta's de tuin binnen. De vlinderstruiken zijn vrijwel uitgebloeid. Ze komen af op de geur van bloeiende klimop. Eindelijk wat vlinders; tot nu toe moest ik het met witjes doen. Zelfs de bonte zand-oogjes die zo leuk om elkaar heen kunnen draaien in een opwaartse spiraal heb ik node gemist. Maar nu op de valreep dit jaar atalanta's. Zullen niet ver hier vandaan uit de pop zijn gekropen. De rupsen leven van brandnetelblad. Je zou denken brandnetels genoeg, maar in de tuin heb ik nooit rupsenvraat kunnen ontdekken.
Atalanta vrouwtjes kiezen zorgvuldig de brandnetelplant uit waarvan haar kroost mag genieten. Hun eitjes zetten ze af op jonge bladeren. De aanwezigheid van de rupsen kun je zien aan de bladvraat, maar ook aan bladeren die een kokertje vormen, doordat het rupsje de randen met spinsel tot elkaar brengt. Als rupsen niet eten dan zitten ze in hun koker. Tenminste zolang het op gekrulde blad niet totaal verdord is. Want dan heeft de rups allang een andere verse koker gemaakt.
Wim Jongejans
 


 

 

 

 

IVN Geysteren Venray